Icelandic

Rímar smá er það ekki? Svona í ljósi nýjustu fregna eða ekki fregna af php veseni og af því maður var að reyna að gerast sjálfum sér nægur (sans substakkurinn) þá fór ég að hugsa hvort það væri ekki örugglega sniðug hugmynd að setja vefinn minn upp á umsjónarkerfi sem kostar ekki krónu og reiðir sig ekki á neitt aukaforrit eða þjónustu. Niðurstaðan var sú að henda sér á kerfi sem heitir Hugo og er gersamlega snautt af öllu hjálparveseni. Mínusinn er sá að þú þarft að kunna smá fyrir þér í forritun og notar ekki vefviðmót (eins og substakkurinn er). ...

Undanfarið hef ég verið að leika mér að því að setja upp mitt eigið tölvuver í stofunni, sem mallar makindalega við hliðina á sjónvarpinu, samhliða því að læra á Python í hjáverkum. Hvað gerir maður annað þegar heilinn kallar á áskoranir og maður er ekki lengur að nema neitt eftir þrjár háskólagráður? Heilinn í mér er oft eins og heilinn í Sherlock Holmes, sem lýsti því yfir að hugur sinn risi gegn stöðnun. Munurinn er sá að Holmes þurfti sjö prósent kókaínlausn þegar verkefnin vantaði, en ég læt mér nægja Python-villumeldingar. ...

Fyrir allt of mörgum árum þegar ég var að nema skipstjórnarfræði við Fjölbrautaskóla Suðurnesja, var ég staddur í íslenskutíma hjá hvers kennara sem mér er löngu flogið úr minni því miður. Rámar þó eitthvað í að hann hafi svarað nafninu Þorvaldur, er þó ekki handviss. Nema hvað að í einum tímanum þá áttu nemendur að semja ljóð sem átti að hefjast á orðunum “ég er”, og áður en það hverfur gersamlega úr minni þá kemur það hér: ...

Niðurstaðan var þunn: 52,84 prósent sögðu nei, 47,16 prósent sögðu já þegar var búið að telja úr kjörkössunum. Gott og vel. Það sem var búið að dynja á áður en krossið var sett á kjörseðilinn þarf hins vegar að spyrja aðeins um. Ekki hverjir kusu hvað, heldur hvers vegna ákveðin rök hljómuðu sjálfsögð og önnur hljómuðu eins og sérviska. Kynnum til leiks Pierra Bourdieu. Hann fæddist árið 1930 í Denguin, litlu þorpi í Béarn í suðvesturhorni Frakklands. Faðir hans var póstmaður, kominn af leiguliðum, og heima var töluð béarníska frekar en franska. Þaðan komst Bourdieu inn í École normale supérieure í París, innsta hring franska menntakerfisins, þar sem synir borgarastéttarinnar lærðu að tala eins og þeir ættu staðinn. Það gerðu þeir reyndar. ...

“Hlöðumk búkum hölda, höfuð fjúka af strjúpa, kveifur ljúka lífi, lyddur krjúpa í djúpi.” Þetta er ein af fáum setningum sem ég man eftir að hafa flutt á sviði í Samkomuhúsinu í Garði fyrir allt of mörgum árum síðan í hlutverki Palla pílu – eilífðarstúdentins sem var jafnframt samferða honum Litla-Grúti í gegnum leikverkið Járnhausinn eftir þá bræður Jónas og Jón Múla Árnasyni. Reyndar man ég eftir annari sem var stutt og laggott: “Ok munum vér husla hræit!” ...

Tilefni þessarar stuttu sögu er allt þetta fjas og þras sem kemur upp um leið og það er orðað að endurskoða kvótakerfið. Þeir sem lifa og hrærast í því og eiga sem mest af kvótanum mega náttúrulega ekki hugsa til þess hryllings að missa spón úr aski sínum og hefja kvótakerfið upp til skýja sem eitt besta stjórntæki sem til er og hafi í raun og veru bjargað hinum ýmsu fiskistofnum. Tveir bátar eru á sjó í fyrsta sinn eftir langa brælu, netin úti allan tímann. Annar báturinn selur fiskinn beint í eigin fiskverkun – hinn landar á markað. Þessi sem landar á markað er með fleiri net í sjó og fleiri menn á – hinn er ekki eins fjölmennur og ekki eins mörg net í sjó. ...